Mumbai’de trafikteki korna gürültüsünü azaltmak için sıra dışı bir yöntem denendi. Bazı kavşaklara yerleştirilen desibel ölçer/ses sensörleri, çevredeki gürültü seviyesini anlık olarak ölçtü ve sonuç trafik ışığının çalışma düzenine bağlandı.

EŞİK AŞILINCA GERİ SAYIM SIFIRLANIYORDU

Sistemin mantığı basitti: Gürültü seviyesi belirlenen desibel eşiğini aştığında, kırmızı ışıkta bekleme süresi “bitti-bitecek” derken tekrar başa sarıyordu. Böylece tek bir sürücü değil, kavşaktaki herkes daha uzun süre bekledi; korna “kısa yol” olmaktan çıkıp, doğrudan “daha çok bekleme”ye dönüştü.

MESAJ NETTİ: “DAHA ÇOK KORNA, DAHA ÇOK BEKLEME”

Uygulamanın en çarpıcı yanı, sürücüye anında geri bildirim vermesiydi. Mantık, klasik “ceza kesme” yaklaşımından farklıydı: Parayla değil, zamanla bedel ödeterek davranışı değiştirmeyi hedefliyordu.

NEYİ HEDEFLEDİ, NEYİ DEĞİŞTİRDİ?

Bu tür bir denemede amaç sadece korna sayısını azaltmak değil; aynı zamanda kavşaklarda gereksiz gerilim ve “sürü psikolojisiyle korna” alışkanlığını kırmak. Çünkü korna bir süre sonra iletişim aracı olmaktan çıkıp, refleks hâline gelebiliyor.